De Legende

De Legende werd opgericht in 1990 door Elvis Peeters en Geert Corbeels, respectievelijk zanger van Aroma di Amore en klavierspeler van Men 2nd. Anno 2013 bestaat De Legende uit Chris Carlier, Koen Van Roy, Geert Waegeman, Geert Corbeels en Elvis Peeters.

November 2013: nieuwe CD 'Eerst de nacht dan de dag'

KOOP HIER ONLINE

De vorige cd ‘Bijt! Bijt! Bijt!’ kreeg in zowat alle geschreven media lovende kritieken, maar op de nationale radiozenders was de plaat geen seconde te horen. Met ‘Eerst de nacht dan de dag’ veegt De Legende dan ook de vloer aan met alle radiofonische formats. De songs zijn te lang, te kort, te grillig, te divers, te ongepolijst, te chanson, te rock, te pop, te experimenteel, te gewoon, te fanfare of net te weinig funk. Opnieuw levert Elvis Peeters scherpe, grimmige, grappige, dubbelzinnige en kritische teksten af. En een verrassende en vinnig vertaalde cover van een bijna-hit uit de vroege jaren zeventig in een versie die genoeg afwijkt van het origineel, om origineel te zijn.

pers:

"Amerika had Presley, Groot-Brittannië heeft Costello, maar wij hebben met Peeters zeker de meest excentrieke Elvis in huis. Naast Aroma Di Amore houdt de zanger/performance-artiest/romanschrijver er met De Legende nog een artrockgroep op na, die met deze nieuwe, vijfde cd net haar allerbeste plaat heeft gemaakt. Het klankenpalet klinkt rijker dan ooit, en bij momenten doet Eerst de nacht dan de dag nog het meest aan Einstürzende Neubauten denken. Toch zijn de songs opvallend melodieus en toegankelijk, al zorgen de bevreemdende teksten van taalkunstenaar Elvis Peeters ervoor dat De Legende op veilige afstand van de mainstream blijft." De Morgen, 14 november 2013

2008 Bijt!Bijt!Bijt!

pers:

"Op Bijt! Bijt! Bijt! profileert De Legende zich als de Vlaamse evenknie van Nick Cave & The Bad Seeds en Tom Waits: eigenzinnige artiesten met een individuele visie die indruist tegen alles wat op dat moment hip of modieus is. Peeters zingt als een bezetene, schrijft teksten die even absurd als virtuoos zijn, en gaat te keer als een stier op een rode lap. Niet zelden lijken ze het werk van een geniale gek die uit principe de kant van de zwakste kiest. Dat levert een intense cd op waarbij 'Hondenlied' het midden houdt tussen opgefokte country en een losgeslagen Balanescu Quartet. Het prettig gestoorde 'Konijn' is even kort als explosief, en het indringende 'Zwart ondergoed' - waar zowaar een zucht sax doorheen waait - klinkt onbehaaglijk als een stalker die plots op het televisieschermpje van je parlofoon verschijnt."( 23 april 2008, De Morgen, D Steenhaut)

Audio: