Oradour

Novelle

Elvis Peeters in samenwerking met Nicole Van Bael

december 2012

'Oradour' verschijnt in de Belgica reeks van Uitgeverij Voetnoot

Oradour-sur-Glane. De naam van de Franse gemeente in de Limousin roept een van de schandvlekken op van de Tweede Wereldoorlog. Op 10 juni 1944 verwoestte een divisie van de Waffen-SS het complete dorp en bracht daarbij 642 mensen om. Slechts een handvol bewoners overleefde het bloedbad. Nu staan enkel nog de ruïnes van Oradour overeind, als stomme getuigen van de gruwel. Elvis Peeters weeft rond Oradour een verhaal dat de geschiedenis in alle hevigheid laat opflakkeren. De hoofdpersoon slaat bij zijn bezoek aan de plek een vrouw gade. Ze wordt overmand door emoties. Hij zoekt toenadering tot haar. Samen brengen ze een nacht door in het spookdorp. Vindt deze geheimzinnige vrouw uiteinde­ijk verlossing? Oradour is een subtiel hoogte­punt in Peeters’ korteverhalenproductie.

Persreacties:

'Een klein diamantje' (Ruth Joos; 5 december 2012, radio 1) Beluister het volledige interview op radio 1

"Elvis Peeters vertelt in 'Oradour' een poëtisch mooi verhaal dat zich afspeelt in een dorp met een gruwelijke geschiedenis." (Cobra.be 6 december 2012) meer
 

"Het kleine eren. Dat is de nobele taak die uitgeverij Voetnoot zich op de schouders heeft geladen. Na de Perlouses- en de Moldavietreeks, die respectievelijk Franse en Tsjechische kleinoden als parels onder de zwijnen verdeelde, is er nu ook de Belgica-reeks, waarin toonaangevende Belgische auteurs aan bod komen, onder het deskundige curatorschap van literair recensent Dirk Leyman die de teksten ook telkens van een interessant nawoord voorziet. Deze keer is het aan Elvis Peeters, die met zijn novelle Oradour bewijst dat zijn nominatie voor de AKO Literatuurprijs geen toevalstreffer was.
De titel verwijst naar een Frans dorpje dat op het einde van de Tweede Wereldoorlog door de nazis platgebrand werd, nadat eerst het merendeel van de bewoners geëxecuteerd werd. Om de doden te eren, werd het dorp als ruïne behouden en is het nu een trekpleister voor oorlogstoeristen én voor een oudere man die er een jong meisje ontmoet. In kille, afgemeten zinnen Vier muren maken geen huis, dat doet een dak. Vier muren maken een gevangenis bouwt Peeters een spookachtig verhaal op rond twee rustelozen die samen de gruwel proberen te plaatsen. Peeters was al een begenadigd schrijver van verhalen, zie en lees ook zijn bundel Calvados , maar hier overtreft hij zichzelf. Met beide handen grijpen, die parel.
" (Knack 19 december 2012)

"Meer dan een novelle lijkt Oradour een situatieschets, een menselijke plausibiliteit die Peeters via de literatuur wilde onderzoeken. Toch blijft dit pareltje niet hangen in louter een sfeer: er lijkt immers geraakt te worden aan het meest doortastende dat een bestaan ooit kent. Wanneer slaat chemie om in meer, kan een omstandigheid of een plek die chemie voeden en wat betekent verwantschap nu eigenlijk, in de kale setting van een dakloos dorp? Veel materie met weinig woorden: alweer een ontdekking onder de Belgica’s." Meer (Enola.be)

 

Publicatiedatum: 
2012