WILDERMAN

jazz, punk en het expressionisme van Paul van Ostaijen

“De diepe, helende, naar wroeging neigende sound van een baritonsaxofoon met zijn door koortsige lippen afgebeten bek. Bespeeld door een nakomeling van zijn voorvaderen, met de woeste bronst van een te jong oud geworden doorzetter. Daarnaast een grove, haast uit de ondergrond opwellende contrabas of een vlijmende, korzelig koerende elektrische basgitaar. Met vaste hand uit de lendenen van een onwijze muze geplukt. Drums en trommels met schorre vellen, hoestende koperen bekkens, neer geroffeld onder harde houten slagen, nu en dan teder geborsteld, met zachte aandrang aan het oor gedrukt. En daartussendoor een hakkende, huilende en soms ruw fluisterende stem. Een melopee van onrust en troost, een boerencharleston, een wals van kwart voor middernacht, een farce majeur."
Tekst en stem van Elvis Peeters, composities, contrabas en elektrische bas van Chris Carlier, baritonsax van Koen Van Roy, drums van Toon van Dionant.